เที่ยวบินที่ผมต้องต่อเพื่อไปเมลเบิร์นจะออกจากสนามบินอีกครั้งเวลา 07.15 น. ผมมีเวลาอีกเกือบๆ 2 ชั่วโมง ในการต่อเครื่องให้ทัน ดูเหมือนจะมากพอ แต่พอเอาเข้าจริงๆ ก็ทันเวลาแบบเฉียดฉิวเหมือนกัน  เพราะถึงแม้ว่ากระเป๋าสัมภาระจะถูกเช็คอินเพื่อไปถึงปลายทางที่เมลเบิร์นตั้งแต่ที่สนามบินสุวรรณภูมิ แต่ก็ต้องลากกระเป๋าออกมาเพื่อผ่านขั้นตอนการศุลกากรของทางการออสเตรเลียก่อน ซึ่งถ้าหากถูกเรียกตรวจก็เสียเวลาเหมือนกัน  เพราะทางการออสเตรเลียมีข้อห้ามที่ค่อนข้างเคร่งครัดในการนำสิ่งของเข้าประเทศ  เช่นพวกเนื้อสัตว์ต่างๆ รวมถึงเนื้อสัตว์อบแห้งที่อยู่ในบะหมี่หรือโจ๊กสำเร็จรูปด้วย แม้จะเคยได้ยินว่าบะหมี่รสต้มยำกุ้งจะเอาเข้าไปได้ก็ตาม  แต่เพื่อความชัวร์ว่าจะไม่ถูกตรวจ ผมเลยตัดใจไม่เอาติดไปเลย แม้จะรู้ว่าอาหารที่ออสเตรเลียอาจไม่ถูกปากนักก็ตามที  ถึงเวลาจึงสามารถผ่านไปได้อย่างราบรื่น
หลังจากนั้นก็ต้องเดินต่อไปตามป้าย Qantas domestic transfer ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันนัก  เพื่อจะนำกระเป๋าสัมภาระไปโหลดต่อเที่ยวบินภายในประเทศต่อไป ที่จริงแล้วก็เกือบเหมือนว่าเป็นการเช็คอินใหม่อีกครั้ง ต่างกันตรงที่เราได้รับ Boarding Pass เที่ยวบินจากซิดนีย์ไปเมลเบิร์นมาจากเมืองไทยแล้วเท่านั้นเอง เสร็จสรรพแล้วก็ไปขึ้น Transfer Bus ใช้เวลาอีกราว 10 นาที เพื่อไปยัง Domestic Terminal รอเครื่องออกเดินทางอีกครั้งตอน 07.15 น.ขั้นตอนทั้งหมดนี้ ถ้าหากไปเสียเวลาอยู่ที่ใดที่หนึ่งนานเกินไป ก็เสี่ยงเป็นอย่างยิ่งที่จะตกเครื่องบินได้เลย